LOVE YOU STORY ปาฏิหาริย์รักที่รอคอย

ตอนที่  6 ไม่จริง (ใช่มั้ย?)

อนอัวกับจุน สถานะปัจจุบันนี้ นั่งทำงานอยู่ออฟฟิศอยู่ มิได้ไปไหน..."นี่ เธอ...ฉันรู้นะว่าเธอคิดอะไรกับ ฮยอนชิก...อย่าได้หวังนะ"
จุนจึงมองหน้าอนอัวแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยจะพอใจ "ทำไม...ทำไม แล้วจะทำไม" ...(ทำตัวไม่ถูก) "มันก็ไม่ทำไมหรอกครับ"
จุนจึงพูดแทงใจอนอัว "ถึงฉันจะคิดแบบนั้นกับฮยอนชิก แต่ฉันก็รู้นะ ว่าเธอก็คิดแบบนั้นกับเขาเหมือนกัน" อนอัว อึ้ง พูดไม่ออกและเงียบไป
...
ส่วนฮยอนชิก ฮโยรี และ ฮโยคิม ก็คุมงานข้างนอก...ฮโยคิม บอก ทั้ง 2 คนว่า "นี่ ฮยอนชิก และ ฮโยรี ฉันฝากงานนี้ด้วยนะ เดี๋ยวตอนนี้ ฉันมีธุระ ขอตัวไปก่อน"
และแล้ว ต่างคนก็ต่างคุมงานก่อสร้าง จนกระทั้ง ถึงเวลา 5 โมงเย็น ฮยอนชิกเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่น่าฟัง "ฮโยรี กลับกันเถอะ ฉันไม่มีรถ เดี๋ยว ฉันบอกให้คนงาน พักงานได้แล้วหละ"
ฮโยรี ชม "นายนี่ พูดจาน่าฟังเหมือนกันนะ" และแล้ว ทุกคน ก็ต่างกลับบ้านของตัวเอง และที่ทำงานออฟฟิศ ทุกคนก็กลับบ้านกันหมด
...
...
...
จนกระทั้ง...

ช่วงเวลา ตอนเช้า ที่ทำงานออฟฟิศ ซึ่งทุกคนก็ไปทำงานกันตามปกติ... ฮโยคิม เข้ามาในที่ทำงาน ออฟฟิศ "นี่ อนอัว ฉันอยากให้นาย ไปช่วยดูแลงานกับ ฮยอนชิก และ ฮโยรีหน่อย ไปช่วยคุมงานข้างนอกอ่ะ"
...
และแล้ว อนอัว ก็ได้ไปคุมงานกับ ฮยอนชิกและ ฮโยรีในช่วง 4 โมงเช้า ที่งานข้างนอก
...
อนอัว : นี่ๆ ฮยอนชิก เธอคุมงาน เหนือ่ยไหม ? ^^
อยอนชิก : เออ...
อนอัว : นี่ๆ เดี๋ยว เราทั้งสอง ไปกินข้าวด้วยกันอีกนะ ^^
ฮโยรี(คิดในใจ) : 'อนอัว นะ อนอัว ฉันหละหนักใจกับนายเลยจริงๆ' (แล้วก็พูดขึ้นว่า) วันนี้ ฉันไม่ไปทานข้าวด้วยนะ โทษที พอดีไม่อยาก เป็น ก.ข.ค. หนะ
อนอัว : อย่าพูดอย่างงั้นดิ แต่ก็ช่างเถอะ ตามใจ (คิดในใจว่า) 'ดีแล้ว ที่เธอไม่ไป หึๆ'
...
และแล้วก็ถึงเวลาเที่ยง ฮยอนชิก กับ อนอัว ไปกินข้าวด้วยกัน...ส่วนฮโยรี ไปกินข้าวที่อื่น...
อนอัว จึงพาไปกินร้านอาหารแห่งหนึ่ง...และก็กินอยู่ที่ร้านอาหารแห่งนั้น สักพัก ทั้ง 2 ก็กินข้าว "นี่ๆ คุณฮยอนชิก ดื่มน้ำส้มหน่อยไหม?"
ฮยอนชิก ก็ดื่มน้ำส้ม และแล้ว สักพัก ก็เริ่ม วิงเวียน ศรีษะทันที....
จึงรีบอุ้ม ฮยอนชิก ขึ้นรถส่วนตัวทันที....และแล้ว...
...
แล้ว ฮยอนชิก ก็สลบไป
อนอัว จึงพูดขึ้นว่าแบบใจเย็นๆ "นายเสร็จฉันแน่"
และแล้ว ก็ถึงห้องพักส่วนตัวของ อนอัว....อนอัว จึงอุ้ม ฮยอนชิก ไปทิ้งไว้ที่เตียงนอน แล้วใช้มือ ลูบหน้าของ ฮยอนชิก เฮ้ยๆ! แล้วค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อออก
..."ผมขอโทษคุณด้วยนะ ผมรักคุณมากๆ ผมชอบคุณมากๆ คุณคือคนที่ผมอยากจะใช้ชีวิตร่วมกัน แต่ผมรู้ว่า คงไม่มีทางเป็นไปได้"
...
...
และแล้ว แต่ ฮยอนชิก รู้สึกตัวก่อน...ฮยอนชิก ตกใจ "เฮ้ย!นี่ ฉันมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงฟะ"
อนอัว จึงพยายามอธิบายให้ ฮยอนชิกฟัง แต่ฮยอนชิก สวนขึ้นทันที "นี่แก...จะทำอะไรฉันอ่ะ (พูดด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง) แกคิดอะไรกับฉัน" 
อนอัว "ผมรักคุณนะครับ คุณฮยอนชิก คุณให้อภัยผมเถอะนะ"...
....
ฮโยรี เริ่มสงสัย ทำไม สองคนนั้น ถึงได้มาช้าจัง แค่ไปกินข้าว...จึงโทรไปหาอนอัว "อนอัว อยู่ไหน ทำไม นายถึงมาช้าจังอ่ะ นี่มัน ก็ จะบ่าย 1 ครึ่งแล้วนะ"
อนอัว จึงรีบพูด "เดี๋ยวนะ ตอนนี้ มีเรื่องต้องเคลียร์" อนอัวรีบตัดสายทันที... ฮยอนชิก ซึ่งอยู่ในเหตุการณ์นั้น ไม่พอใจ กระโดด ใช้หมัด ชกหน้า อนอัว
"แก อย่าบังอาจทำกับฉันอย่างงี้อีก เดี๋ยวเจ็บ" อนอัว ขอร้อง "ผมขอโทษ แต่ผมทำไปเพราะผมรักคุณนะครับ"
ฮยอนชิก จึงพูดขึ้นว่า "แกมันเห็นแก่ตัวที่สุด.. ฉันเกือบไปแล้วนะเนี่ย ไม่นึกเลยว่าแกจะทำกับฉันได้"

โปรดติดตามตอนต่อไป

ปล.ได้ทำการเพิ่มสีตัวอักษรเป็นสีน้ำเงิน เพื่อบอกถึงอารมณ์ของตัวละ

Comment

Comment:

Tweet