LOVE YOU STORY ปาฏิหาริย์รักที่รอคอย

ตอนที่ 4 สับสน
...
และแล้ว ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไปทำงานใครงานมัน จนกระทั้ง...ถึงเวลา เที่ยง ซึ่งเป็นเวลาที่จะต้องไปพัก ทานข้าวบ้างเป็นธรรมดา
อนอัว ไปกินข้าวกันได้แล้วครับ เที่ยงแล้วครับ คุณฮยอนชิก
ฮยอนชิก : เออๆ....แต่นายต้องเลี้ยงข้าวฉันนะเว้ย !
อนอัว (ยิ้มนิดหน่อย) : ไม่มีปัญหาครับ ผมเต็มใจเลี้ยงก็ได้ครับ ^^’
ฮโยรี : ทีฉันนะ ทำไมไม่ชวนกันบ้าง -*-
อนอัว : ก็จะชวนเธออยู่นี่ไง *-*... ทำเป็นน้อยใจไปได้...-*-
ฮโยรี (ตอบแบบประชด) : คา....ค่ะ...เข้าใจแล้วค่ะ -*-
และแล้ว ทั้ง 3 คนก็เดินออกจากห้องที่ทำงาน ลงไปยังฉันล่างเพื่อไปรับประทานข้าวอยู่ร้านอาหารข้างตึก บริษัท
อนอัว : เชิญนั่งเลยครับคุณ ฮยอนชิก ^^
ฮยอนชิก : ขอบใจ...(เสียงเข้ม)
ฮโยรี (คิดในใจ) : ‘ทำไม อนอัว ต้องทำเป็นเอาอกเอาใจหมอนั้นด้วย เซ็ง’ -*-

เมื่อนั้งโต๊ะอยู่ที่ร้านอาหารแล้ว อนอัวก็สั่งอาหารทันที “นี่ๆ เอาข้าวเปล่า 3 จานนะครับ” และทั้ง 3 คน ก็นั่งรออาหารมาเสริ์ฟที่โต๊ะ จนกระทั้ง...
ฮโยรี : อ้าว! ไหงได้แต่ข้าวเปล่า ไม่มีเนื้อหรือกับอะไรเลยเหรอ?-*-
ฮยอนชิก (ไม่พอใจ): ใช่ๆ เอาแต่ข้าวเปล่ามา...-*- 
อนอัว : ก็ผมเงินไม่ค่อยมีไงครับ ก็เลยเลี้ยงได้แค่นี้ แฮะๆ
ฮโยรี : ช่างเถอะ ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรเธอหนิ อนอัว *-* ยังไงก็ขอบใจที่เธอเลี้ยงฉัน กับ ฮยอนชิก
อนอัว : ใครว่าฉันเลี้ยงเธอ...ฉันเลี้ยงแต่ ฮยอนชิก ตางหาก...
ฮโยรี : จำไว้เลย เชอะ -*- เคืองแล้ว
ฮยอนชิก : นี่ อนอัว นายเลี้ยงฉันเท่านี้ จะให้กินกับน้ำปลาไง (มาดเข้ม)
อนอัว : อย่างน้อย ผมก็เต็มใจเลี้ยงคุณนะครับผม 
...
หลังจากกินข้าวเสร็จ ก็ขึ้นออฟฟิศ ไปทำงานที่ห้อง ของใครของมัน และจนกระทั้ง ช่วงเย็นก็ทำงานเสร็จต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันกลับ ฮยอนชิก "ฉันกลับก่อน" .. อนอัว  "โชคดีครับผม" ฮโยรี "ไปเลย ไป"
แต่ว่า อนอัว กลับมีเรื่องที่ข้องใจมากๆ ต้องการพูดให้ใครสักคนฟัง จึงอยู่ออฟฟิศที่ทำงานกับ ฮโยรี ด้วยกันสองต่อสอง...^^
อนอัว : อย่าเพิ่งกลับก่อนสิ ฮโยรี ฉันมีเรื่องจะบอกเธอหน่อย *-*
ฮโยรี : เรื่องอะไรหละ ไว้บอก พรุ่งนี้ไม่ได้หรอ?
อนอัว : ตอนนี้แหละ...คือว่า ฉัน...ฉัน...ฉัน
ฮโยรี : ฉันอะไรหละ รีบๆพูดมาดิ อ้ำๆอึ้งๆ อยู่ได้ 
อนอัว : ฉันเพิ่งมารู้จักตัวเอง ว่าที่จริงแล้ว ฉันชอบ ฮยอนชิก เข้าให้แล้ว ชอบตั้งแต่ ทีแรกเลยอ่ะ -*-
ฮโยรี(ตกใจอย่างใหญ่) : อะไรนะ >0<'  ....(แล้วก็ใจเย็นสักพัก) นายเป็นเกย์เปล่า? ไม่น่า ทำไมต้องเอาอกเอาใจ หมอนั้นเป็นพิเศษ...
อนอัว : ก็เพิ่งมารู้ตัว ก็ช่วงนี้ เป็นอะไรไม่รู้เหมือนกัน
ฮโยรี : แล้วทำไม นายไม่บอกฉันตั้งแต่ทีแรกว่านายเป็นเกย์ -*- 
อนอัว (ทำเสียงแบบผู้หญิงนิดหน่อย):ก็ฉัน กลัวไม่มีใครยอมรับฉันหนิ ฮึๆ T_T'
ฮโยรี ช่างเถอะ เอาเป็นว่า ฉันจะไม่บอกใครเรื่องนี้...
...
และแล้ว ทั้ง 2 ก็แยกย้ายกันกลับ...ฮโยรี ก็กลับบ้านด้วยรถส่วนตัว...ส่วน อนอัว ก็กลับบ้านด้วยรถส่วนตัว และแล้ว อนอัว ก็ขับรถกลับบ้านจนถึงบ้านของตัวเอง...
อนอัว เดินเข้าบ้านเปิดประตูและพูดกับตัวเอง "เฮอะ...ฉันนะฉัน ต้องออกมาทำงานคนเดียว จากบ้านมาไกลและยังต้องมาเช่าบ้านพักอยู่คนเดียวอีก" และแล้วอนอัว ก็อาบน้ำแปรงฟันแต่งตัวพร้อมที่จะเข้านอน
อนอัวก็เข้าห้องนอนและนอนตรงที่นอนพร้อมเอามือก่ายที่หน้าผากแล้วพูดกับตัวเองว่า "ฮยอนชิก เพราะคุณ ทำให้ฉันหวั่นไหวได้ขนาดนี้ แม้คุณจะชอบพูดไม่ดี ไม่เพราะ ไม่ค่อยเป็นมิตรกับคนอื่นก็ตาม แต่คุณ เป็นมิตรสำหรับผมนะ"
และแล้ว ก็ถึงเวลาดึกที่จะต้องเข้านอน...และแล้ว อนอัว ก็หลับ...

 


โปรดติดตามตอนต่อไป

edit @ 20 Sep 2010 15:12:01 by เพราะใจรักในการเขียน

Comment

Comment:

Tweet